Zaterdag 15 september ‘07
Beste allen,
Wederom ‘n tour gehad en wil jullie niet onthouden hoe we ‘t gehad hebben. Echter de dag was zo lang en hebben zoveel gezien, geleerd, gedaan en gehoord, dat ‘t simpelweg niet te doen is om alles te benoemen!
Om te beginnen, de aanwezigen:
Ahmet U : Helmond, Kawasaki ZX9R
Ahmet A : ’s-Hertogenbosch, Kawasaki ZX10R
Berk : Eindhoven, Yamaha R1
Bulent : Eindhoven, Aprilia RSV Mille
Ertugrul: Oss, Yamaha R6
Ilhan : Purmerend, Yamaha R6
Kazim : Maarssen, Suzuki GSX1300R
Mesut : Hoofddorp, Yamaha R6
Na goede afspraken, waarbij de aanwezigen keurig netjes op tijd waren, troffen wij elkaar in Eindhoven op afgesproken locatie.
Met enige hoop en verwachting hebben we ons vertrek vertraagd. Er zouden er meer komen maar goed…. (’n belletje of SMS’je zo van: “Sorry of helaas, kan niet komen” was voldoende geweest) Hoe dan ook, het heeft ons plezier en genot voor de rest van de dag zeker niet beinvloed!
Vervolgens vetrekken we en rijden we de A2 op richting ‘t zuiden. Op vriendelijk verzoek van Ahmet A. gaan we via Roermond en maken ‘n stop bij ‘t huis van zijn broer. Na ‘n warm ontvangst en lekkere drankjes vervolgen wij richting Maastricht. Ahmet A. nogmaals ons dank aan je broer voor zijn hartelijkheid (artik sen iletirsin)
Aangezien ik de keus voor de route had gemaakt, mocht ik voorop rijden. Ne yalan soyliim, biraz bocaladim ama sonunda bulduk route.’yi . Hem fenami oldu? Benzinlikteki Belcika plakali persoon ne guzel fotograflarimizi cekiverdi sagolsun
Neyse, eenmaal op de route en zoekend naar ‘n eetgelegenheid, stoppen we bij ‘n terrasje. Ahmet U: Motordan ini$ stilin cok orjinal oldu ama bidaha oyle inme odumu koparttin…..
Vervolgens rijden we weer aan en trotseren we de heuvels en bochten van de “bergen”. Kazim en Bulent kon ik niet kwijt rijden (was ook niet de bedoeling hoor ) Maar goed, kijkend in ons binnenspiegel waar de rest bleef, zijn we toch maar gaan stoppen. Bulent’s beklag over de wegen en drukte klinken nog ‘n m’n oren Tam o arada voel ik mijn GSM trillen en icimden dacht ik: (Bulent ook) “Nee toch, het zal toch niet waar zijn, dat er iets is gebeurd?) Maar helaas…. Ahmet deelt mij mede en zegt: “geri gelebilirmisiniz? ufak bi kayma oldu”. Onmiddellijk blazen wij terug en zien ‘n geschrokken Berk, die vanwege omstandigheden ‘n bocht is uitgegaan. Gelukkig viel ‘t letsel en schade (voorzover ‘t letsel te noemen is - ‘n klein schrammetje) mee. Het had veel en veel erger kunnen aflopen.
Na de technische ingrepen van Bulent, Ilhan en Mesut, konden we verder gaan. We zouden het rustig aan doen. Echter ik hoorde later, dat Berk al na 25 min. vrolijk zijn wheelie’s aan ‘t trekken was.. (genc adam tabii)
Neyse, de zon was al aan ‘t zakken en sommigen hadden nog steeds niet gegeten. Echter, ‘n stukje van de route vond ik zo indrukwekkend en mooi, dat ik ‘m twee keer heb gereden (maar de tweede keer keek ik naar links (eerste ronde keek ik rechts))
Ik had er ook geen zin meer in, dus braken we de route af en reden we naar Valkenburg. De ketting van Mesut’s motor baarde al de hele dag zorgen en met z’n allen zochten wij ‘n oplossing hoe verder te gaan. Als tijdige maatregel werd de (kurkdroge) ketting ingespoten en we zouden rustig via Heerlen, de A76 op, naar de Mc Donalds gaan langs de snelweg.
Dus wat doe ik? Ik rij rustig uiteraard Maar dan opeens flitst er een motor voorbij! Niet de RSV, niet de Hayabusa, niet de R1 en ook niet de ZX10R!!!??? Juist! De R6 van Mesut
Het was duidelijk! De ketting was kennelijk voorlopig genezen en daar gingen we
Eenmaal bij de Mac, (altijd ‘n succes) hebben we lekker gegeten en veel gelachen en de dag besproken. Ondanks alles, zag en voelde ik bij iedereen tevredenheid…
En dat voelt goed!
Vervolgens tanken we allemaal af en kussen elkaar hartelijk en nemen we afscheid. ‘n aantal verbaasde blikken van overige tankstation klanten (zo van: “huh”) is mij niet ontgaan (ik bedoel uiteraard ‘t gedeelte mbt elkaar kussen)
Inmiddels al hartstikke donker rijden we aan en ik durf de snelheden niet te tikken maar ‘t bordje “randweg Einhoven” duurde niet lang
Bulent, had al toegezegd om naar mij te komen om nog wat na te genieten..
Eenmaal voor mijn huis en net afgestapt, hoor ik in de verte motoren (ik herken ‘t geluid alszijnde racemotoren) en tot mijn en Bulent’s grote verbazing, zien we Ilhan en Mesut de straat inrijden! Ik zie ‘t gelaat en emotie van Bulent nog voor me, en ik vond ‘t uiteraard ook supergaaf!
We maakten het laat en ‘t was beregezellig!
Dank zij jullie allen, heb ik weer ‘n dag gehad, om niet te vergeten!!!!!
Heren, BEDANKT!
Ertugrul….