23 September

ZONDAG 23 SEPTEMBER 2007

Beste leden/motorrijders/liefhebbers/vrienden,

‘n op het laatste moment geplande ontmoeting en tour op deze prachtige eerste dag van de herfst, heeft weer onvergetelijke momenten met zich meegebracht.
Daar wij op 02 sept. met 4 Turkse motorrijders elkaar troffen en de teller op 8 stond bij de tweede ontmoeting, konden we gisteren spreken van ‘n ware elftal!

Dit zijn de spelers van FC T-Bikers

Ahmet U : Helmond, Kawasaki ZX9R (spits)
Bahri : Tilburg, Yamaha R1 (schaduwspits)
Berk : Eindhoven, Yamaha R1 (rechtsvoor)
Bulent : Eindhoven, Aprilia RSV Mille (linksvoor)
Co$kun : Eindhven, Aprilia RSV Mille (midmid)
Ertugrul : Oss, Yamaha R6 (rechtsmidden)
Ilhan : Purmerend, Yamaha R6 (linksmidden)
Kazim : Maarssen, Suzuki GSX1300R (rechtsachter)
Mesut : Hoofddorp, Yamaha R6 (linksachter)
Mukremin: Amsterdam, Suzuki GSX750R (laatste man)
Sitki : Eindhoven, Yamaha R1 (doelman)

Prettige wedstrijd!

13.30 uur:

Met de eerste 4 spelers ontmoeten en vertrekken we vanuit Oss en pikken al snel de vijfde man op en beginnen we aan ons warming up richting Maarssen, waar we nog twee spelers oppikken.
Vlak voor vertrek hadden we contact met ons doelman, die op dat moment in Den Haag was en hebben hem de laatste plek van ontmoeting medegedeeld.
Met zeven spelers komen we iets na 15.00 uur, op de plek van ontmoeting. Tanja en Merel ontvangen ons hartelijk en niet veel later komt ons doelman.
Odanks dat de laatste drie spelers ‘n thuiswedstrijd spelen, komen ze iets te laat maar begrijpelijk waarom

Met ‘n compleet elftal en de nodige peukie’s en foto’s laten we alle Mac bezoekers horen, dat wij weggaan
Vanwege ‘n verkeersongeval op ‘t kruispunt bij de Mac, waardoor het verkeerslicht op rood bleef, begingen we ons eerste strafbaar feit.

Ik werd weer gelanceerd om voorop te rijden en te mogen genieten van 10 scheurijzers in mijn binnenspiegels! Kan dit gevoel niet omschrijven.
Klimmend naar ‘t noorden zag ik weer, dat Bulent met grote ijver en inzet de groep fotografeert en filmopnames maakt. Ik beloof voor de volgende keer, dat we iemand regelen die met ‘n auto deelneemt en ons allen op beeld vastlegt (Soz Bulent)

Eenmaal in Volendam “bestormen” ‘n café en maken nader kennis met onze nieuwe vrienden. Of het gezellig was? Natuurlijk! De inmiddels vaste deelnemers betrekken de nieuwelingen snel in de groep waardoor de sfeer snel voor iedereen betrouwbaar is. De grootste verrassing vond ik de ober, die bij het schieten van onze foto in het Turks begon te tellen (bier, iekie, oeç.. geweldig!
Vervolgens scheuren we letterlijk richting Hoorn/Enkhuizen en verlaten we ‘t vaste land en gaan via de afsluitdijk richting Lelystad. Met ‘n stop op ‘n parkeerplaats worden er prachtige foto’s gemaakt en genieten we van de zon, ex-zee en de stilte. Tevens het moment, dat we elkaar erop attenderen, dat we best wel ‘n beetje artikel 5 hebben gereden en dat we iets rustiger aan moeten doen. (alsof ‘n beetje strafbaar bestaat, maar goed)
We besluiten om via Lelystad af te zakken naar Amsterdam om te eten. We rijden aan en nog geen twee minuten later behalen we duizelingwekkende snelheden op ‘t prachtige rechte stuk (althans ik en die twee voor mij ook) Alhoewel de volgers sloten vrij vlot aan .

Ook Amsterdam west heeft gehoord, dat wij er waren Brullend komen we aan bij Mehtap waar we lekker eten en kennismaken met de ober en tevens motorrijder (weer 1 erbij )
Na veel slappe klets, gelach en ook serieuze gesprekken vertrekken we richting Hoofddorp waar wij nagenieten bij Mesut thuis. Ik hoef niet in herhaling te vallen, Mesut heeft ‘t per krabbel prima verwoord!
1 ding is hij vergeten en alleen wij weten wat ermee bedoeld wordt. We hebben weer veel tecrübe edinmek Mesut, bedankt voor je gastvrijheid.

Ik bemerk 1 ding! En dat is, hoe groter de groep hoe gezelliger, leuker en de onderlinge banden bij/met ‘n aantal sterker wordt. Hetgeen het voor mij op ‘n positieve manier moeilijker maakt om ‘n verslag te tikken.
De inmiddels geplaatste foto’s en filmpje door Bulent geven min of meer weer, hoe ‘t was. Zoiets moet je gewoon meemaken want woorden en zinnen komen soms te kort….
Niet ik of een van ons maar dankzij ons allen hebben wij weer ‘n onvergetelijke dag gehad!

Heren, kei bedankt en tot de volgende keer…..